ديگه تو رو ندارم تورو ازم گرفتن

 هر وقت تو زندگی رسیدی به جایی که یه در بزرگ با یه قفل گنده داره اصلا نترس! چون اگه قرار بود باز نشه به جای در، دیوار می ذاشتن

عشق نمی پرسه تو کی هستی؟
فقط ميگه: تو ماله منی .
عشق نمی پرسه اهل کجايی؟
فقط ميگه:توی قلب من زندگی می کنی .
عشق نمی پرسه چه کار مي کنی؟
فقط ميگه: باعث می شی قلب من به ضربان بيفته .
عشق نمی پرسه چرا دورهستی؟
فقط ميگه:هميشه با منی.
عشق نمي پرسه دوستم داری؟
فقط ميگه: دوستت دارم .
عشق نمی پرسه تو کی هستی؟
فقط ميگه: تو ماله منی .
عشق نمی پرسه اهل کجايی؟
فقط ميگه:توی قلب من زندگی می کنی .
عشق نمی پرسه چه کار مي کنی؟
فقط ميگه: باعث می شی قلب من به ضربان بيفته .
عشق نمی پرسه چرا دورهستی؟
فقط ميگه:هميشه با منی.
عشق نمي پرسه دوستم داری؟
فقط ميگه: دوستت دارم .
عشق نمی پرسه تو کی هستی؟
فقط ميگه: تو ماله منی .
عشق نمی پرسه اهل کجايی؟
فقط ميگه:توی قلب من زندگی می کنی .
عشق نمی پرسه چه کار مي کنی؟
فقط ميگه: باعث می شی قلب من به ضربان بيفته .
عشق نمی پرسه چرا دورهستی؟
فقط ميگه:هميشه با منی.
عشق نمي پرسه دوستم داری؟
فقط ميگه: دوستت دارم .

واسه منی که دلتنگم از زندگی دلگیرم
بهتره سفر کردن وگرنه اینجا میمیرم
در گذر از هر گذری
خبر نبود از خبری
نه زنده بود زندگی
نه مرگ را بود اثری
نه ارزش گلایه ای
نه فرصتی به چاره ای
چه میتوان دوا نمود به قلب پاره پاره ای
از هیچ راه افتادم دلو به جاده ها دادم
از یاده همه رفته سردرگم و آشفته
نه در گذرگاه کسی
نه جنبش خار و خسی
نه پر زدن در قفسی
نه منتظر همنفسی
گفتم از چه میترسی
آخرش یه راهی هست
آخرش مگه رنگی
بدتر از سیاهی هست
سهم دل ما این بود آلوده و بیهوده تا بوده همین بوده
نه روسفید پیش یار
نه سرفراز در دیار
ببین چگونه گم شد این
سواره عشق در غبار
راه افتادم و هی رفتم شاید دلم کمی واشه
به عشق ایکه یه جور امروز زود بگذره فردا شه
به امیدی که تا فردا نور امیدی پیدا شه

تو چشم تو یه حسه که آتیش به قلب من زده
خوبی اون نگاهتو به هر غریبه ای نده
صداقت تو مثل موج، چشمای تو یه همزبون
فقط برای من بمون، مثل یه یار مهربون
از مهربونیات می گم که پر شده تو خون من
از اسمی که صداقتش، ریشه زده تو جون من
از بی وفاییات می گم، که پر شده توی چشام
تو ذهن من فقط تویی حتی اگه خودم نخوام
حس عجیب چشم تو همیشه سو سو می زنه
غربت اون نگاه تو مثل خود خود منه
دلم می خواد پر بزنه به یاد آبی نگات
برای اون روزایی که پر بشم از حرم صدات

کاشآدما یه جور دیگه با همدیگه دوست میشدند.... وقـتی به هـم می رسیدند یـه جور دیگه می خـنـدیـد
کاش آدما یه جور دیگه با هـم دیگه حرف مـیزدند...وقـتی که حرفشون می شد یه جور دیگه داد می زدند
کاش آدما بــلـد بــودنــد مــوسـیـقـی زنـدگــی رو... وقـتی با هم می رقصیدند یـه جور دیگه ساز می زدند
کاش آدما بـا هـم دیـگـه صـادق و بـی ریـا بـودنـد. وقـتی بـه هم می رسـیـدند مـثـل تـو قـصـه هـا بـودنـد
کاش آدما بـلد بـودنـد کـه چـه جـوری شـنـا کـنـنـد. تـو دریـای زنـدگـیـشـون دسـتـه مـاهـیـهـا بـودنـد ......
کاش آدما قـصـه آسـمـونـو از بـر مـی شـدنـد... تـو شـبـهـای تـاریـکـشـون مـثـل سـتـاره هـا بـودنـد ...
کاش آدما مـی فـهـمـیـدنـد زنـدگـی دو روز رو .... اون وقـت برای همدیگه بـی شـک یـه سـر پناه بودند

دوباره می آیم
من از تبار ستاره من از تبار غزل
به سوی خنده نازت دوباره می آیم
من از گریز بلوری ز سرمه چشمم
به سوی چشم سیاهت دوباره می آیم
من از سیاهی این شب من از هجوم صدا
به سایه سار سکوتت دوباره می آیم
من از شکستن ابری در اوج خلوت شب
به موج ذلف رهایت دوباره می آیم
من آن غروب قدیمم به پشت قله شرم
ز مشرق غزل تو دوباره می آیم
من آن غرور شکسته من آن هوای غریب
به وسله نفس تو دوباره می آیم
دوباره می آیم آری دوباره می آیم
تو مهربان منی و دوباره می آیم
من از ستاره گزشتم من از خودم دورم
به حرم سایه دستان توست که می آیم
ز عمق خاک جهیدم به اوج خانه دوست
ز سوی او به هزاران اشاره می آیم
ز بیم سایه تلخ هزار چشم غریب
به سوی چشم سیاهت غریبه می آیم
به حرمت نفس تو در این هجوم عطش
ببین که تشنه تو عاشقانه می آیم
من از میان صدا ها من از هجوم عطش
به میگساری بزمت دوباره می آیم
می آیم از ازلی دور تا همیشه های غریب
به راه خلوت عشقت همیشه می آیم
به مستی دل صد پاره ام نظاره مکن
به قمزه تو هزاران شراره می آیم
دو باره می آیم آری دو باره می آیم
به گرمی نفست هزار باره می آیم
و در نگاه نجیبت به حرم سرمه و اشک
به سرخی لب می گون چو بوسه می آیم
دوباره می آیم در این هجوم تلخ عطش
که طشنه لبان همه خفتند و من دو باره می آیم
من از میان هزاران عقاقی و گل سرخ
به حرم یاس کبودت دوباره می آیم
دوباره می آیم آری دوباره می آیم
من از سکوت هزاران دو باره می آیم
به حرمت تن گلگون لاله های سپید
به حرمت غزلی عاشقانه می آیم
در این سکو ت و سیاهی که غنچه ها پیرند
به سوگ شاپرکی مرده ز پیله می آیم
دوباره می آیم آری دوباره می آیم
هزار بار مرده و این بار زنده می آیم
دوباره از تن گلگون آن لب تو
دو باره از شب چشمت ستاره می آیم
به خلوت تو عزیز کبوتران سپید
دوباره چون سره ای جاودانه می آیم
غرور من به نگاهت اگر چه ساده شکست
به زیر بار نگاهت شکسته می آیم
به سوی آسمان نگاهت در این طراوت اشک
ز ظلمت قفسی همچو سینه می آیم
همیشه با دل من بودی و من به ظلمت خواب
ببین که دل به کف است و هماره می آیم
دوباره می آیم آری دوباره می آیم
به تیغ هر مژه ات هزار پاره می آیم

اي خدا هارد دلم فرمت نما.........از فريب نا كسان راحت نما
جمله ويروسند اين مردا دون............اسعيذالله مما يفترون
فايل عشقت را كپي كن در دلم..........دليت كن شاخه هاي باطلم
جامپر روح خلايف ست نما..........گامهاشان در رهت ثابت نما
گر ز انفاست دلي اسكن شود..........از شرور ديو ودد ايمن شود
اي خدا فايل عذابت ران نكن........با ضعيفان هيچ جز احسان مكن